Wie zijn wij?

In onze groep, de Amida-sangha Vlaanderen komen we maandelijks samen om te mediteren en levenservaringen uit te wisselen. Voor ieder van ons heeft het boeddhisme en de Sangha een andere betekenis in zijn leven. Volgende getuigenissen zijn daarvan een voorbeeld:

 

De Sangha is voor mij een club waar ik mezelf kan zijn en het beste van mezelf kan geven; waar de anderen mij aanvaarden zoals ik ben en waar ik mezelf, de anderen en de wereld leer aanvaarden zoals het is. Dat werkt bevrijdend en geeft me elke keer weer nieuwe energie.

– Ludo

Als klein kind al was ik gefascineerd door de wereld en wou ik er betekenis aan geven. Deze zoektocht heeft mij langs allerlei boeddhistische en andere paden geleid. Ik voel mij thuis bij Amida boeddhisme omdat deze school zowel mijn hoofd als mijn hart raakt. Amida is voor mij als een onmetelijke ruimte die mij draagt doorheen ups en downs, een plek van vertrouwen. De essentie van mijn praktijk is daar steeds naar terug te keren, er mij aan over te geven. Het is een plek waar ik de “bittersweet” (zuurzoete) aard van het leven beter kan smaken. Ik ervaar er rust en essentie, alle overtollige bagage valt er weg, van polarisering, van allerlei moetens en kunnens, van allerlei schone uiterlijke schijn. Amida biedt mij een essentie, van zuivere intentie, van de onbevangenheid van een “foolish being”. De sangha, onze bijeenkomst, is voor mij een tussenruimte, waar het luisteren naar en vertellen van verhalen mij dichter bij mezelf, de wereld en de Amida ruimte brengt.

– Karin

“Ik heb de aders van de Aarde gevonden”, was een merkwaardige zin die in me opkwam na mijn eerste ontmoetingsweek met het Amida-boeddhisme. Dit gevoel blijft, ook al kan ik daar geen mentale uitleg aan geven. Het heeft te maken met het gevoel van verbondenheid, geaardheid, diepe, eenvoudige menselijkheid die met en in de Aarde verankerd ligt, ingebed in de omhullende kosmos, een onmetelijke ruimte die niet zwart en leeg is: de Amida-ruimte, die ons draagt en mogelijkheden geeft?

Amida-boeddhisme omvat, verbindt en overstijgt voor mij de polen van hemel en aarde, licht en duisternis, goed en kwaad, liefde en haat, wilskracht en overgave, self power en other power, afhankelijkheid en autonomie, egoïsme en altruïsme… Geen voortdurende strijd tussen dit OF dat… maar het besef dat je als mens je keuzes kan maken. Je kan beperkte verantwoordelijkheid opnemen binnen heel die totaliteit: het juiste woord, de juiste daad op het juiste moment, zonder de pretentie te hebben dat het dan ook helemaal juist of perfect zal zijn. We zijn en blijven mens, een ‘foolish being’, die altijd wel weer eens zal missen, iets ‘slecht’ zal doen, falen, ondanks veel voornemens en goeie wil. Dit kunnen we bekijken en voelen, met mildheid naar onszelf en naar de ander: zo zit het mens zijn in elkaar! Perfectie is niet nodig. Alles zelf doen is niet nodig! Doen wat je kan binnen je eigen verantwoordelijkheid én vertrouwen dat de rest ‘gebeurt’, vanuit de door de natuur, door medemensen en Liefde bevolkte onmetelijke ruimte, op een manier die goed is, ook al snap ik het niet altijd of kan ik het niet direct accepteren.
Goed bij jezelf zijn en blijven, vertrouwen, verbondenheid en overgave aan de/het Andere zijn voor mij cruciaal. Concreet gebeurt dat in de sangha. Deze vormt voor mij een voedingsbodem, een warme thuis en steunpunt voor mijn gewone dagelijkse leven.

– Katrien

Aandachtig, liefdevol luisteren, concentratie, omarmen wat is, ook kwaadheid en pijn, zijn voor mij belangrijke boeddhistische oefeningen. Gevecht staken. Nu leven, nu de uitdaging aangaan, niet gemakshalve terugdeinzen door allerlei hersenspinsels- kansen creëren. Hierin mijn hart volgen. Mededogen voor anderen en ook voor mezelf oefenen om niet te vervallen in verdediging en ook niet enkel het begrijpende liefhebbende hart te zijn. Stoppen met kwetsen. Meditatie leert mij dat mijn adem zo’n altijd aanwezige rustplaats kan zijn. Ik zak – kom in het nu -kan weer fris opnieuw beginnen – voel terug verbondenheid – er komt spontaan een glimlach. Ik gebruik deze oefening om uit gedachtekluwens te blijven. Ik kan die keus telkens terug maken – ik voel kracht – dat maakt mij blij. Het besef dat de ander ook lijdt en van daaruit handelt, spreekt mijn mildheid aan. Als ik niet streef en niet ontloop, lijkt het allemaal zo eenvoudig. Ik oefen verder…

– Marjan

In therapie en in een opleiding tot therapeut liet ik mij grondig door mekaar rammelen. In momenten van opperste verwarring en wanhoop begon ik vreemde houdingen aan te nemen, anders te ademen, en klanken uit te stoten. Ik kalmeerde, en had het gevoel eindelijk op aarde te landen. Achteraf bleken dit mijn eerste ervaringen met meditatie te zijn. Toen ik las over meditatie en Boeddhisme, kwam ik eindelijk thuis bij geestesverwanten. Van Tantra leerde ik om niet alleen op een meditatiekussen maar ook in relaties meditatief aanwezig te zijn. En bijna vanzelfsprekend kwam ik bij het Amida-Boeddhisme uit: ik ben zowel een kleine, vrij onnozele mens als een uniek onderdeel van de oneindige kosmos. Er is plaats voor mijn nood aan alleen zijn en mijn verlangen naar verbondenheid. Het is ok om eerst alles te willen snappen met het hoofd en dan te zakken naar overgave met het hart. Ik mag kritisch zijn en leven met een grote behoefte aan schoonheid. Ooit valt het allemaal samen.

– Ksaf

Wat ons in al deze getuigenissen bindt, is de interesse in een Boeddhistische levenshouding. Die houding is: vertrouwen op eigen ervaring, openheid, respect en verbondenheid met andere mensen en levende wezens. Dit laatste bracht ons in aanraking met de boeken en de ‘live’ ontmoetingen met David en Caroline Brazier.

 

David Brazier (Dharmavidya) is een spirituele leraar in de Orde van Amida Boeddha. Hij is ook erkend psychotherapeut en doctor in de Boeddhistische psychologie. Hij schreef verschillende boeken waaronder de bestsellers ‘Zentherapie’, ‘Zonder gruis geen parels’, en recent ‘Het nieuwe Boeddhisme’ (in het Nederlands uitgegeven door Asoka)

 

Caroline Brazier (Prasada) is psychologe/psychotherapeute en schrijfster over Boeddhistische psychologie. Zij schreef eerder ‘Buddhist psychology’ (uitgegeven door Robinson, GB) en zopas verscheen haar ‘The other buddhism’ (uitgegeven door O Press, GB)

 

Beiden zijn lid van the Amida Trust in Leicester, GB, toegewijd aan een sociaal geëngageerd Boeddhisme met leden en projecten over de hele wereld. Zij hebben afdelingen in o.a. Frankrijk, Zambia, Bosnië en India. Ze verzorgen al vele jaren trainingen in Boeddhistische psychologie en voeren acties rond o.a. vrede, vluchtelingen en dierenrechten.

Advertenties